Sinema
Farklı bir politik evrendeki aşk: Red, White and Royal Blue #inceleme
New York Times’ın çok satan Red White and Royal Blue adlı kitabından uyarlanan Amazon yapımı film, Red, White and Royal Blue.
New York Times’ın çok satan Red White and Royal Blue adlı kitabından uyarlanan Amazon yapımı film, Red, White and Royal Blue.
“Beni kurtardığın için kalpten teşekkür ederim. Boğuluyordum ve sen arkana bile bakmadan, hiç çekinmeden suya atladın.”
ABD başkanının oğlu Alex ile İngiltere Prensi Henry arasındaki hikayeye götürüyor film bizi. Hayatı boyunca Alex ve Henry birbirleriyle karşılaştırılıyor. Kraliyetin çok daha katı kuralları, çok daha gösterişli etkinlikleri var. İlk sahnede Alex’in yanlış çatal kullanırım korkusu mesela buradan geliyor. Aynı zamanda bu saçma karşılaştırma yüzünden iki karakterimiz birbirine çok önyargılı ve aslında ikisi de birbirinden çekiniyor. Komşu çocuğuyla ya da kuzeninizle karşılaştırılmak gibi düşünün. Sadece kraliyet düzeyinde bir karşılaştırma bu.
İki karakterimizde, önemli bir düğünde çok saçma bir hareketten dolayı, en yakın arkadaş gibi davranarak özür dilemeleri ve bu olayı düzeltmeleri bekleniyor. İkisi de birbirinden haz etmediği ve birlikte birkaç gün geçirmek zorunda olduğu için ortaya çok eğlenceli sahneler çıkıyor tabiki. Sonrasında arayı düzelttiklerinde de aslında ne kadar iyi anlaştıklarını görüyoruz ve bu sefer de çok eğlenceli sahneler çıkıyor ortaya. Ama bir kraliyet ailesinde hangi yüzyılda olursanız olun sanırım bir eşcinsel prens kabul edilmeyecek. Hayatının çoğunu alt sınıfta geçirmiş Alex ve doğduğundan beri otoritenin içinde büyümüş Henry. Belki sonradan hayatı üst sınıfa çıktığı için Alex de bir eşcinsel olarak kabul edilmeyebilir (ki ediliyor) ama Henry’nin biraz alışkanlık ve çoğunlukla zorunluluktan dolayı vücuduna yapışmış duruşu bile ne kadar üzücü. “Prenslerin gay olmaya hakkı yok…”
Film belki de gerçekten uzak ama istenilen, seyircinin içini rahatlatacak şekilde ilerliyor. Kitabın yazarına karakterleri yazarken gerçek insanlardan ilham alıp almadığı soruluyor. Sadece Ellen yani Alex’in annesi karakterini yazarken Teksaslı bir demokrat olan Wendy Davis’de ilham aldığını söylüyor. Başka hiçbir karakter için ilham kaynağı olarak bir insanı kullanmamış yani. Benim merak ettiğim kraliyetin bu gibi içinde yer yer +18 sahneler bulunduran bir filme nasıl izin verdiğiydi ama bununla da ilgili şöyle bir açıklaması var yazarın: “Hep dediğim gibi, bu kitabın yazılış sürecinde herhangi bir devlet başkanı ailesinin ya da kraliyet ailesinin imajına zarar verilmemiştir. Genellikle insanlar yerine, insanların düşünce yapılarından ilham alıyordum. Bazı kavramları karakterlerle birleştirdim sadece. Azim, isyankarlık, muhafazakarlık gibi…”
Amazon yapımı bu film, iki eşcinseli anlattığından Türkiye’de yayınlanmıyor. 21.yüzyılda bile, ülkemizde insanların bir filmden etkilenerek yönelimlerinin şekillenebileceğini ve ‘yanlış yola’ sapacağını düşünenler var. Bu yolun yanlış bir yol olduğu düşüncesi bile fazlaca garip ve saçmayken, insanların cinsel yönelimlerinin bir tercih olmadığını ve bunun doğuştan insanın içinde olduğunu bilmeyecek kadar cahil insanlar var. Kimse desteklemek zorunda değil ama homofobiklik de kabul edilebilir değil. İnsanın insana nefret duygusu beslemesini kim kabul ediyor? Hepinize iyi seyirler ve özgür yaşamlar.
“Seni tahmin edebileceğimden çok daha fazla özledim; ve bir o kadar daha özlemeye hazırdım.”
Sinema
Ferdi Özbeğen’in hayatı film oluyor
Türk müziğinin zarafeti, eşsiz yorumu ve neşesiyle bir döneme damgasını vuran efsane ismi Ferdi Özbeğen’in hayat hikâyesi sinemaya taşınıyor.
Türk müziğinin zarafeti, eşsiz yorumu ve neşesiyle bir döneme damgasını vuran efsane ismi Ferdi Özbeğen’in hayat hikâyesi sinemaya taşınıyor. Piyanist şantörlük ekolünün en büyük temsilcisi olan Özbeğen’in yaşamını anlatacak film, Türkiye’nin bir dönemine ayna tutmaya hazırlanıyor.
Senaryo Çalışmaları Tamamlanmak Üzere
Yapımcılığını Orchestra Content’in, yaratıcı yapımcılığını ise Mine Şengöz’ün üstlendiği projenin hazırlık süreci büyük bir titizlikle yürütülüyor. 2023 yazından bu yana senaryo üzerinde çalışan Yiğit Güralp’in kaleminden çıkan hikâye, son aşamaya geldi. Film, sanatçının müzikal dehasının yanı sıra topluma bıraktığı manevi mirası da odağına alıyor.
TEV ve Alanında Uzman İsimlerin Danışmanlığı
Vefasından önce tüm mal varlığını gençlerin eğitimine katkı sağlamak amacıyla Türk Eğitim Vakfı (TEV)’na bağışlayan Özbeğen’in hayatı, vakfın da katkılarıyla gerçeğe en yakın haliyle kurgulanıyor. Filmin danışman kadrosunda ise kültür-sanat dünyasının önemli isimleri yer alıyor:
- Tuğrul Eryılmaz
- Gülşen İşeri
- Murat Özyaşar
- Murat Meriç
- İdris Pehlivan
- Hilmi Özbeğen
Vizyon Tarihi: 2027
Görkemli bir prodüksiyonla hayata geçirilmesi planlanan film, izleyiciyi sadece bir sanatçının hayatına değil, Türkiye’nin en renkli ve tutkulu yıllarına da götürecek. Ferdi Özbeğen’in hem sahnedeki görkemini hem de insani derinliğini yansıtacak olan yapım, 2027 yılında sinemaseverlerle buluşacak.
Sinema
Long Play Müzik Filmleri Festivali, ilk yılında müzik ve sinemayı aynı çatıda buluşturdu
Long Play Müzik Filmleri Festivali, üç gün boyunca gösterimler, söyleşiler, atölyeler ve belgesel film yarışmasıyla müzik ve sinema tutkunlarını bir araya getirdi.
Yönetmen Gökçe Kaan Demirkıran direktörlüğünde 5–6–7 Aralık tarihlerinde Biletinial Torun Center Sinemaları’nda ilk kez düzenlenen Long Play Müzik Filmleri Festivali, üç gün boyunca gösterimler, söyleşiler, atölyeler ve belgesel film yarışmasıyla müzik ve sinema tutkunlarını bir araya getirdi. Müziğin sinema aracılığıyla yeni bir anlatıya dönüştüğü festival, yoğun ilgiyle karşılandı.
Ulusal ve uluslararası müzik temalı belgesellerden oluşan seçkisiyle festival, müziğin kültürel hafıza, kimlik ve topluluk duygusuyla kurduğu ilişkiye odaklandı. Gösterimlerin ardından düzenlenen söyleşiler, izleyiciler ile yaratıcılar arasında samimi ve canlı bir buluşma alanı yarattı.
Belgesel yarışmasında En İyi Belgesel Ödülü, jüri değerlendirmesiyle Bir Orkestranın İzinde filmine verildi. Ödülü, filmin kahramanlarından Ezel Gönül Acar’a jüri üyesi Fadik Sevin Atasoy takdim etti. Finalde yer alan yapımlar arasında Bir Orkestranın İzinde, Aşırı Kişisel Belgesel, Recife Tem Um Coração, The Rhythm of Balance, Balkancisco, Bakırköy Underground, Return of the Creeps ve Bartók Nyomában bulunuyordu. Festival Özel Ödülü ise Bakırköy Underground filmiyle Berkay Şatır’a verildi.
Festival programı söyleşiler ve özel gösterimlerle zenginleşti. Açılış, Nezih Ünen’in Anadolu’nun Kayıp Şarkıları belgeseliyle yapıldı. Neredesin Firuze’nin 20. yılına özel gerçekleştirilen, tüm biletleri tükenen gösterim büyük ilgi gördü; yönetmen Ezel Akay, film müziklerindeki alışılmadık yaklaşımı izleyicilerle paylaştı. Cem Karaca’nın Gözyaşları belgeseli de yoğun ilgiyle takip edildi; sanatçının oğlu Emrah Karaca gösterim sonrası duygularını samimiyetle aktardı.
Üçüncü gün, Fatih Akın’ın İstanbul Hatırası: Köprüyü Geçmek belgeseli ile devam etti. Gösterim sonrası, filmde yer alan Baba Zula’nın kurucusu Murat Ertel, moderatör Murat Beşer ile yaptığı söyleşide müzikal yolculuğunun ilham kaynaklarına değindi.
Festivalin kapanışı, Damien Chazelle’in üç Oscar ödüllü filmi Whiplash ile yapıldı. Gösterim sonrası düzenlenen söyleşide, Burak Gürpınar, Gökhan Tunçişler ve Yağız İpek, Gizem Ertürk moderatörlüğünde disiplin, tutku ve sahnede sınırları zorlama üzerine ilham verici bir sohbet gerçekleştirdi. Davulun güçlü bir ifade biçimi olduğu vurgulanan bu buluşma, festivalin en akılda kalan anları arasında yer aldı.
Festival Direktörü Gökçe Kaan Demirkıran, Long Play’in çıkış fikrini müziği yalnızca dinlenen değil, düşünce ve paylaşım alanı olarak ele almak istedikleri sözleriyle anlattı. Sinemanın anlatı gücüyle müziğin birleştiğinde ortaya çıkan etkiden yola çıkan festival, müzisyenleri, yönetmenleri ve izleyicileri ortak bir zeminde buluşturarak sürdürülebilir bir alan yaratmayı hedefliyor.
Long Play Müzik Filmleri Festivali, müzik ve sinemanın kesişimindeki özgün atmosferiyle İstanbul’un kültür-sanat hayatına yeni bir soluk getirirken, önümüzdeki yıllarda bu buluşmayı büyüterek sürdürmeyi amaçlıyor.